Kennismaken met: Lotte Klein

Coördinator peuteropvang PCOHS

‘Het is belangrijk dat je doet wat bij je past en je je daar verantwoordelijk voor voelt. In feite is dat wat kinderen ook moeten leren, denk ik. Dat kan dus bij PCOHS’, vertelt Lotte uit haar eigen 17 jaar ervaring bij de stichting. ‘Naast een stukje veiligheid is hier heel veel ruimte voor vernieuwing.’

‘Lotte van de natuur’
‘Als educatief medewerker bij het Natuurmuseum zag ik alle kinderen van Rotterdam langskomen. Die van de Emmaschool vielen me meteen op: de mix van leerlingen en de goede manier waarop kinderen onderling en met de leerkrachten samenwerkten. Omdat ik de pabo aan het afronden was, heb ik de leerkrachten gevraagd of er vacatures waren. Zij riepen meteen: “Ja! Je moet echt bij ons komen werken!” Ik ben in dienst gekomen toen ik mijn paboscriptie “Natuuronderwijs in scholen” nog aan het schrijven was. Ik was voor iedereen meteen “Lotte van de natuur”.’

Kansen pakken
‘Ik heb tot drie jaar geleden op de Emmaschool gewerkt, telkens in andere functies. Ik wil elke drie jaar wel weer iets anders doen. Ik heb dat steeds aangegeven en directie en bestuur hebben daar ook steeds iets mee gedaan. Zo heb ik de kansen gepakt om onder andere coördinator te worden van natuur en techniek, van de kleuterbouw en van een schakelklas voor kinderen met een taalachterstand. Dat vond ik ook echt fantastisch. In die ene school ben ik ontzettend gegroeid. Het mooie is dat je zelf altijd blijft leren met kinderen. Dat maakt me heel gelukkig.’

Talent inzetten
‘We maken als stichting een mooie ontwikkeling door: steeds kijken hoe we er met elkaar voor kunnen zorgen dat jij jouw talent en jouw passie goed kunt inzetten. Je moet wel voor jezelf op kunnen komen natuurlijk. Ik kreeg vaak de ruimte om aan te geven wat ik wel en niet wilde, en ook de kans me te ontwikkelen binnen een nieuwe functie. PCOHS ging het aanbod uitbreiden met peuteropvang en daar was een coördinator voor nodig. Ik heb mezelf opgesloten en alles over opvang gelezen. Toen wist ik: ja, daar kan ik wel wat mee.’

Achteroverleunen
‘Als coördinator peuteropvang werk ik voor de scholen. Mijn persoonlijke uitdaging is nog steeds heel veel leren over hoe ik het beste de verbinding kan leggen tussen beleid en praktijk. In de samenwerking is dat gelukt door mezelf kwetsbaarder op te stellen. Door te zeggen dat ik het ook niet weet en door goed te luisteren. Zo wil ik erachter komen wat de ander echt beweegt om haar of zijn werk goed te doen. Als we dan dezelfde taal spreken,kunnen we alles verder ontwikkelen. Wat meer achteroverleunen heb ik geleerd van mijn PCOHS-coach. Die kan ik opzoeken wanneer ik wil.’

Betekenis
‘Ik heb altijd de drive gehad om iets te willen betekenen voor de wereld. En dat doe ik. Ik voel dat ik iets kan betekenen voor kinderen en nu ook voor collega's die met kinderen werken. Dat is wat ik het liefste doe. Als je zelf terugdenkt aan je jeugd, heb je allemaal wel een herinnering aan iemand aan wie je wat hebt gehad. Al is het maar door één zin op het juiste moment! Moet je nagaan hoeveel je dan kunt betekenen voor een kind als je het een heel jaar in de klas hebt.’